TOEKOMSTPLANNEN.

Het kriebelt al een poosje bij Jaap. Hij wil graag trouwen en met zijn Nienke samen op een schip gaan varen. Een hele stap en wat is dan de juiste keuze om in deze tijd op te beginnen? Moet je eerst als zetschipper gaan varen? Is het wel verstandig om een eigen schip te kopen? Belangrijk is natuurlijk dat zij het zelf zien zitten en na het nodige denkwerk is de kogel door de kerk. Deze week kreeg hij te horen dat ook de bank hun plannen steunde en zo hadden ze fiat om het schip te kopen waar ze hun oog op hadden laten vallen. De Brise Lames hoopt in Juni 2011 hun schip te worden. Het is voor ons erg leuk om bij zijn plannen betrokken te worden. Jaap is nu 4 jaar bij ons en wij waren het eerste schip waar hij op kwam en dus ook het enige. Het geeft ons heel veel voldoening om te zien dat een jongen die alles nog moest leren nu uitgegroeid is tot een volwassen man die voor zich zelf kan gaan varen. Na al die jaren krijg je een band. Je weet wat je aan elkaar hebt. We zullen Jaap dus zeker wel gaan missen straks. Niet alleen het werk wat hij deed en het gemak wat we van hem hadden maar ook de gezelligheid. 

Toen Jaap 4 jaar geleden bij ons kwam was dat eerlijk gezegd voor mij best wennen. Ik was gewend om alles samen met Jan te doen en het gaf me een goed gevoel dat we het samen klaarden. Met de komst van Jaap werd dat anders. Jaap was buiten en Jan stuurde meer, en later ging Jaap ook steeds meer sturen.  Zo dat mijn werk eigenlijk door hen gedaan werd en ik andere bezigheden moest zoeken.   De eerste paar maanden dat Jaap aan boord was was mijn moeder ernstig ziek. Jan jr. ging voor het eerst naar het internaat dus er waren ook geen kinderen meer aan boord. Voordeel was dat ik veel tijd kon doorbrengen met mijn ouders en ik ben er tot op de dag van vandaag nog dankbaar voor dat Jaap toen al aan boord was en ik dus altijd weg kon. Maar nadat mijn moeder overleden was werd het moeilijk. Ik was verdrietig en er waren geen kinderen meer aan boord. Ik moest mijn draai echt weer vinden. Dat duurde wel eventjes. Steeds als de motor langzamer ging draaien ging ik toch naar boven omdat ik dacht te moeten helpen met vast maken. Ik voelde me ook wel lichtelijk schuldig als ik overdag gewoon zomaar een boek zat te lezen! Maar langzamerhand wende ik er aan. Het zal wel hetzelfde zijn als voor moeders aan de wal wanneer ook het laatste kind naar school gaat. Ik zag de voordelen ook wel in. De maandag en vrijdag was ik weg om de kinderen te brengen en halen en het was heerlijk om met een goed gevoel van boord te gaan. Jan hoefde niet alleen te tobben en ik had alle tijd om rustig de boodschappen te doen. In de loop der jaren zijn er zo ook de nodige verplichtingen bijgekomen. Vergaderingen van de oudercommissie, MR op school en CBOB bestuursvergaderingen van Jan,  6 wekelijkse rugzakbespreking voor Arend, doktersbezoeken en schoolafspraken. Jan of ik konden altijd van boord doordat Jaap alles aan boord wist hoe het werkte. Dat is straks dus voorbij. We zijn blij dat we ondanks de crisis Jaap al die jaren aan boord hebben kunnen houden en het geeft ons veel voldoening dat we het plezier van het samen varen aan Jaap en Nienke hebben kunnen overdragen.