IJS EN SNEEUWVRIJ!

Zo snel als het ijs er lag zo snel is het ook weer weg. Dat is ook maar het beste want anders is het alleen maar gevaarlijk. Zaterdag hebben de jongens er nog heerlijk van kunnen genieten. Wat was  het prachtig weer om te schaatsen en wanneer je dan vlakbij de Loosdrechtse plassen ligt heb je ook een mooie locatie. Maar nu de voeten vol blaren zitten van de schaatsen vinden de jongens het ook wel weer prima dat het ijsplezier voorbij is. De hogere temperaturen zijn zeker voor Arend een uitkomst want wat was het koud op de fiets! Ook aan boord wordt de dooi met open armen ontvangen. Het schip kan weer schoongeboend worden en het is overal weer goed begaanbaar. De antisliplaag die in ons gangboord ligt is wel eens een punt van discussie geweest. Wat baalde ik er van dat ons mooie glimmende gangboord veranderde in een doffe, ruwe vlakte. Maar met dit weer heeft het zijn functionaliteit wel bewezen.

Omdat mijn rugklachten nog niet voorbij zijn is het halen en brengen van de kinderen wel eens wat lastiger. We zijn blij dat we het zo met zijn drietjes allemaal voor elkaar kunnen krijgen maar de extra dingetjes zoals even een naar een rapportbespreking of afscheid van leraar zijn het eerste wat er dan bij inschieten. Het was de bedoeling om maandag met Jan jr. mee te gaan naar zijn eerste taekwondo les. Maar in het weekend ging het weer helemaal fout en kon ik dus niet rijden en zeker niet mee naar taekwondo. Jan keek wel teleurgesteld maar liet zich niet weerhouden om toch naar taekwondo te gaan. Dan ging hij wel alleen. Stoer hoor! Daarin zie je toch dat schipperskinderen zelfstandig zijn. Ik weet niet of ik dat had gedaan in zijn plaats op die leeftijd! Natuurlijk baalde ik er wel van. Allereerst was er de teleurstelling voor mezelf dat ik niet mee kon maar eigenlijk baalde ik meer omdat hij alleen moest. Toen ik hem even belde om succes te wensen was hij helemaal enthousiast. Meneer Pieter ging ook mee en dat gaf hem eigenlijk toch ook wel een goed gevoel en mij natuurlijk helemaal!Helemaal leuk was het dat er nog even foto's overgemaild zijn. Konden we Jan toch in actie zien! Bedankt Pieter! Dat is toch dat extraatje waardoor je als ouder je kind in goede handen weet!