Vandaag is de diagnose definitief. Ik heb een hernia. Voor mij geen verrassing meer maar een bevestiging van wat ik al weken vermoedde. Had ook wel eerder gekund. De eerste dokter in Utrecht had natuurlijk het idee dat ik een geblokkeerd si gewricht had. Had gekund. Maar toen de medicijnen die ik van hem had gekregen op waren was de pijn nog heftig aanwezig. Toen ik het een beetje zag zitten om in de auto te kruipen heb ik een bezoek gebracht aan mijn eigen huisarts. Zitten durfde ik niet en dus deed ik staand en leunend aan haar bureau mijn verhaal terwijl de dokter met haar neus in de computer zat. Zo hinderlijk en onpersoonlijk. Na mijn klacht dat ik zo’n pijn had en steken in mijn linkerbeen draaide ze zich om en zonder verder onderzoek concludeerde ze dat fysiotherapie het beste was. Ho, zei ik geschrokken, je mag niet eens naar mijn been kijken laat staan aanzitten! Maar ik moest me geen zorgen maken, het kwam allemaal goed. Met een doorverwijzing naar de fysio en zonder pijnstillers stond ik weer buiten. Na 2 twee bezoekjes aan de fysiotherapeut was ik weer een ervaring rijker maar uiteindelijk nog niks opgeschoten. Omdat de fysiotherapeut niks kon ontdekken stuurde hij me door naar een bekkenbodemtherapeut. Hij kende toevallig nog wel een aardige therapeute. Daar moest ik maar eens heen! Ik was er wel klaar mee en ben weer teruggegaan naar mijn huisarts maar heb uiteraard om een andere arts gevraagd. Wat een verademing was deze vrouw! Ik kwam binnen en ze zei gelijk: jij hebt een hernia! Wat moet je een pijn hebben! Heb je geen pijnstillers? Daar gaan we gelijk wat aan doen. Heerlijk om eindelijk eens een hulpverlener te hebben die echt hulp verleend! Iemand die naar je kijkt als je iets verteld en ook echt luistert. Zeg nou zelf, iedereen weet toch dat pijn in je rug met uitstraling naar je been een hernia kan zijn? Bovendien gaf ze mij de tip om een afspraak te maken om een mri scan te maken in het mri centrum. Dit mri centrum heeft verschillende vestigingen en staat los van een ziekenhuis. De sfeer is daar ook anders en bovendien ben je binnen een week aan de beurt en zijn ze erg flexibel in het maken van afspraken. Zelfs de zaterdagen en de avonden zijn ze open, speciaal voor mensen die nog werken. Grappig was dat je na afloop van de scan een cd rom kon kopen waar de scan opstond. Grappig, maar 25 euro is mij dan toch net te veel. Erg leuk was het dan wel toen ik de huisarts belde voor de uitslag dat ze zei dat wanneer ik langs zou komen ik de cd rom zou krijgen die gemaakt was. Ja, wat moet een huisarts er mee…! Kunnen we hem toch nog bekijken voor we hem meenemen naar de neuroloog.
Het is alweer woensdag en omdat kwart over zes een tijdstip is waarop Jan jr. meestal wel tijd heeft bel ik hem op. Hevig gefrustreerd neemt hij op. Mam, ik ben nu echt sjacherijnig! Wat is er gebeurd dan? Nou, ik ben met mijn typeles bezig en ben bezig om op tijd te typen. Elke keer word ik gestoord en kan ik weer opnieuw beginnen. Ik hing maar snel op en beloofde hem voorlopig even niet meer te storen. 5 minuten later kreeg ik een sms je van hem. Mam, ik zie dat ik ook een week vakantie kan opnemen met typen, zal ik dat volgende week doen….? Dat leek me een goed idee. Hij klonk namelijk wel erg gestrest……
