Blog van princess

Wanneer je een schipperskind bent valt het niet mee om bij de politie te komen. Dan loop je tegen een vooroordeel aan. Bij de politie wordt gedacht dat je als schipperskind erg beschermd bent opgegroeid en dat je niet weet wat er  verder buiten de binnenvaart te koop is. Alsof je tot je achttiende aan boord bent en niet vanaf je zesde jaar zonder je ouders bent. We konden ons niet echt vinden in deze gedachtengang. Maar ja, denk je dan nog misschien wil ik het wel niet zien.....!

Zodra de nieuwe week weer is begonnen wordt hier aan boord weer naar het weekend toegeleefd. Niet omdat we nou met tegenzin ons werk doen zoals je wel eens in winkels merkt wanneer je op maandagmorgen bij de kassa staat. Dan krijg je van die opmerkingen als van: “Het moet maar weer”. Gelukkig is de sfeer aan boord niet zo. Maar we kijken er in de eerste plaats natuurlijk naar uit omdat we dan weer samen met de kinderen zijn en ten tweede ben je er zo mee bezig uit praktisch oogpunt. Welke reis nemen we aan, waar zijn we dan het weekend? Kan daar de auto af?

Gelukkig is de mistperiode hier in Duitsland weer voorbij. Mist in combinatie met de lage waterstand verhoogd de kans op een aanvaring. De mist is dus voorbij maar het lage water is er nog. De pegel in Kaub staat nu op 68 centimeter maar de prognose is dat hij wel naar de 58 centimeter zal zakken! Dat betekend dat wij dan met een diepgang van 1 meter 58 door het gebergte kunnen. Als je bedenkt dat veel schepen leeg al 1 meter 50 liggen dan snap je dat er nu een waterstand bereikt is waar we niet blij mee zijn.

Het is raar zoals sommige dingen lopen. Gisteren werden we gebeld door een dame die een documentaire wilde maken voor de Duitse televisie over het lage water en de binnenvaart.Dan vraag je je af hoe iemand nu aan jouw telefoonnummer komt! Er bleek dat iemand de havenmeester van Krefeld kende en die had ons nummer nog van toen we daar een paar dagen daar onder de brug hebben gelegen. Zo raar kan het dus gaan! Maar goed, Jan is altijd wel enthousiast voor zulke dingen. De hoofdreden dat hij meedoet is omdat hij graag wil dat de binnenvaart zo positief mogelijk in beeld komt.

Vanaf deze week woon ik officieel langer op het water dan aan de wal. Afgelopen dinsdag, 1 November waren we 20 jaar getrouwd! Dat leek toen nog heel ver weg maar is achteraf voorbij gevlogen. Ik zie me nog staan als juffie van de wal aan boord van onze kempenaar zonder kopschroef. De eerste reis moesten we in de Waalhaven laden en het stormde windkracht 9! Daar stond ik voorop, wachtend op Jan zijn seintje dat ik het anker kon laten vallen zodat de kop steviger in het water lag toen we achteruit de haven invoeren.

Vandaag hebben we nieuw personeel aangenomen. We hebben werkelijk de beste en mooiste maar ook liefste matroos van de hele binnenvaart! Tamara is in dienst gekomen. Ze heeft een enerverende periode achter zich waarin ze met van alles bezig is geweest. Allerlei studies en opleidingen ingeschreven en gesolliciteerd maar steeds was er weer wat waardoor het niet door kon gaan. We zijn nu al zo ver in het jaar dat het inmiddels te laat is om ergens te beginnen. Het was wel even slikken. Het lijkt een verloren jaar zo.

De vakantie betekend voor de kinderen vooral lekker uitslapen, doen waar je zin in hebt. Als je vaart dan hoeft er ook niet zo veel. Er staan geen afspraakjes op de stoep en het idee dat je niet weg kan lijkt beklemmend maar geeft de kinderen eigenlijk wel rust. Alleen Jan jr. heeft het wel heel zwaar. Dan ben je de enige die nog op de basisschool zit en denk je dat de anderen het wel heel zwaar zullen hebben op het voortgezet onderwijs of hoger beroepsonderwijs. Dan blijkt in de vakantie dat jij de enige bent met huiswerk! Moest eigenlijk ook wel verboden worden.

De binnenvaart was verleden week wel weer in het nieuws, zeg! Positiever nieuws was leuker geweest. Ik vind zelf de koppen die de journalisten boven hun artikelen zetten al de toon zetten voor een voorbarige conclusie. Bijvoorbeeld: “Groot vrachtschip ramt speedboot op de Maas”. Als je zo’n kop leest lijkt het wel alsof de schuldvraag al duidelijk is. Het betreffende binnenvaartschip hoorde net als ons in de categorie kleine binnenvaartschepen. Bovendien is een vrachtschip altijd groot in vergelijking met een speedboot.
Dan nog de kop “Mensenhandel in de binnenvaart!”.

Schipperskinderen zitten heel wat uurtjes in de auto. De tijd dat de kinderen zaten te vervelen in de auto is voorbij. Nu rusten ze op vrijdagmiddag vooral uit van een vermoeiende week. Afgelopen vrijdag zat Jan jr. naast me in de auto. Lekker op zijn gemak al lezend in een Donald Duck. Af en toe keek hij eens naar buiten om te kijken of hij op de verkeersborden al onze eindbestemming kon ontdekken. Opeens wees hij naar het bordje met het wegnummer. Kijk mam, nummer 313! Jahaa, zei ik afwezig. Weet u dan wat er met dat nummer is? Ja, tuurlijk!

In de krant las ik dat een Nederlandse spits in Frankrijk is aangehouden omdat hij de Franse taal onvoldoende machtig was. De schipper mocht pas verder varen wanneer er een tolk aan boord zou zijn. Eigenlijk kon je op deze actie wel wachten. In Nederland is een Franse spits aangehouden omdat hij zich niet kon melden bij de sluis vanwege taalproblemen. Dit is dus een tegenactie. Maar er is denk ik wel een verschil. Wanneer je je meld bij een Nederlandse sluis dan spreekt de sluismeester meestal naast Nederlands ook Duits, Engels en zelfs een beetje Frans.